Todo perfeuto.

Un día vai todo ben, por casualidade. Ou mellor....daste conta de que todo vai ben, que sempre foi ben.

No existe a xente corda.

Tampouco existe un don nadie . E moito menos un don todo.

Retornar non é voltar.

Agora é cando sí que aplaudo a teoría do eterno retorno do mesmo do que falaba Friedrich Nietzsche.

Pois si, eu diríalle que si a ese pequeno demo.

O peso máis grande, sería para min, a máis grande das sortes.

Experiencia

Fáltanos a experiencia suficiente como para vivir ben. Sí, eu diría que demasiada experiencia, porque xa se sabe eso que din de que o home tropeza ca pedra, ou era a pedra co home? Bueno.. sexa como sexa falta experiencia.
É como cando aprendemos a andar en bici. O principio é moi complicado, e temos que empezar coas rodiñas de apoio. Despois andamos sós e incluso sen máns. Pero, canto tempo é necesario para poder subir unha acera sen ter que baixar da bici? Só a experiencia nos ensina que collendo velocidade a acera sobese sen problema.
Pois igual pasa coa vida, é preciso de moitas paradas en aceras para saber que podemos subilas con velocidade e forza.

O máis

Creo que é incorrecto decir que algo é o mellor ou o peor da vida, o día máis feliz ou o día máis triste. Pode que o sexa, dende logo se o chegamos a decir é porque realmente é moi feliz ou moi desastroso.
Pero para ser o máis ten que darse a vida por concluída. Aínda quedan días e días para poder mellorar ou empeorar ese día.
O máis correcto sería antes de morrer pensalo e ahí , só ahí sería lóxico decilo.A moitos non se lle da a oportunidade de poder pensalo e  quizais non ter ese tempo para decidilo é o mellor que nos pode pasar.